Het mysterie van de Moai

De afgelopen jaren heeft de wetenschap niet alleen enig inzicht gekregen in het mysterie van de Moai, maar ook in het raadsel waarom de eens zo bloeiende beschaving van de bouwers zo plotseling is verdwenen. De feiten die aan het licht komen, hebben meer dan alleen historische waarde. Volgens de Encyclopedia Britannica vormen ze "een belangrijke les voor de wereld van vandaag".

Die les betreft het beheer van de aarde, en dan met name de hulpbronnen. De aarde is uiteraard veel gecompliceerder en heeft een grotere biologische verscheidenheid dan een eilandje, maar dat wil niet zeggen dat wij de les van Rapa Nui kunnen negeren. Laten we daarom de geschiedenis van dit eiland en haar bewoners eens onder de loep nemen.

De geschiedenis begint omstreeks het jaar 400 toen de eerste families met hun kano's arriveerden. Het eiland kende niet veel soorten planten, maar was rijk bedeeld met bossen van palmen, hauhau en toromiro, en ook met struiken, kruiden varens en grassen. Minstens zes soorten landvogels, waaronder uilen, reigers, rallen en papegaaien, waren ruim vertegenwoordigd in dit afgelegen gebied. "Rapa Nui was ook de belangrijkste broedplek voor zeevogels in Polynesie en waarschijnlijk in de hele Grote Oceaan.", zegt het tijdschrift Discover. De Kolonisten brachten wellicht de kippen en de eetbare ratten, die zij als delicatesse beschouwden, naar het eiland. Zij brachten ook planten mee om als gewassen te verbouwen zoals Yam, zoete aardappel, taro, banaan en suikerriet. De grond was goed, dus zij begonnen meteen stukken land van begroeiing te ontdoen en te beplanten - een proces wat zich voortzette naarmate de bevolking groeide.